Yup, I love to draw clowns (and I would like to point out na wala akong clown fetish). This was done again using Microsoft Paint. Bale ito yung ilalagay ko sa bago kong sig sa mga emails ko.
Click to view article...
Wednesday, May 09, 2007
Tuesday, May 08, 2007
Tag-ulan Na!
Bwiset! Bakit ngayon pa umulan?
Sabi ko na nga ba uulan. Wrong timing naman pagbayad ko ng bill ng kuryente sa Megamall akala ko kasi hindi uulan kahit sobrang dilim ng mga ulap. Hindi na rin ako humiram ng payong kasi alam ko panandalian lang ako mawawala.
Tag-ulan na ba? Ang aga naman. Mayo pa naman ah. Di ba summer pa?
Bwiset! Bakit ngayon pa umulan?
Bwiset! Bakit ngayon pa ako nagsuot ng puting polo? Bumakat tuloy mga utong ko kanina.
Click to view article...
Sabi ko na nga ba uulan. Wrong timing naman pagbayad ko ng bill ng kuryente sa Megamall akala ko kasi hindi uulan kahit sobrang dilim ng mga ulap. Hindi na rin ako humiram ng payong kasi alam ko panandalian lang ako mawawala.
Tag-ulan na ba? Ang aga naman. Mayo pa naman ah. Di ba summer pa?
Bwiset! Bakit ngayon pa umulan?
Bwiset! Bakit ngayon pa ako nagsuot ng puting polo? Bumakat tuloy mga utong ko kanina.
Wednesday, May 02, 2007
Going to a Golden Wedding Anniversary
Bale ito yung plano: pagkalabas ko ng trabaho uwi muna ako sa apartment para kunin ko mga dadalhin ko sa byahe tapos meet ko si Maia pagkatapos din ng trabaho nya para makapagdinner pa kami bago kami umuwi sa kanila para kunin din nya ang mga bagaheng dadalhin nya sa byahe tapos kukuha kami ng tricycle mula sa kanila papuntang Victory Liner Pasay para sa bus papuntang Baguio. Whew!
Simple lang diba?
Target time namin para makakuha ng bus ay 8pm then travel time is 5 to 6 hours since gabi naman yun para makarating pa kami ng Baguio ng mga around 1 am para makapagprepare pa kami ng aming susuutin at para makapagpahinga pa kami ng konti.
Simple lang diba?
Kaso hindi eh!
7:30 PM na ako nakalabas ng trabaho. Dahil sa traffic mga 8pm na ako nakauwi sa apartment. Dahil sa dami ng trabaho ni Maia mga 9pm na kami nakapagkita. Dahil matagal maluto yung mga inorder namin kahit lagi kami nagpapafollowup mga 10pm na kami nakauwi sa tinitirhan ni Maia. Dahil walang makuhang tricycle mga 11pm na kami nakaabot sa Victory Liner Pasay.
Malas talaga namin. May naihian siguro akong dwende.
Nung tinanong namin yung kahera sa Victory sabi nya next trip daw ay 12am pa. Dahil sa sobrang way behind schedule namin ni Maia sinubukan naming magchance passengers na lang sa 11:30 PM trip.
Pucha! Simot lahat ng mga upuan. Kawawa kaming mga chance passengers na umaasang makaupo sa bus. Agad kong tumakbo pabalik sa kahera para kumuha ng 12am slots namin ni Maia.
Pucha! Wala na! Next trip na daw ay 1am na! Pucha! Pucha! Pucha! Kung kelan naman nagmamadali...
Siguro tinatawanan na ako ng dwendeng basang basa sa ihi ko.
1 AM pa! Sana kumuha na lang ako ng mga ticket namin nung meron pa yung 12am trip. Dahil sa sobrang badtrip nasungitan ko si Maia. BAD MOVE! Ayaw nya ako tuloy kausapin.
Pucha! Hoy dwende lumabas ka! Kung gusto mo bumawi ihian mo na lang ako! Wag ganito!
Sa mga taong nakakakilala sa akin alam nila pag gusto ko ang isang bagay, kahit gaano man ito kasimple o kaliit, gagawin ko ang lahat para makuha ito.
Dahil sa kagustuhan kong umuwi ng Baguio at dahil nakapagpromise ako na gagawin ko ang lahat para umuwi para umattend ng Golden Wedding Anniversary.
Ayaw kong tanggapin ang aking pagkatalo. Pumila uli ako sa chance passengers ng 12am trip kahit alam kong fully booked na yun. At ako'y nagdasal.
Ang lakas ng dasal ko. Hindi pa ako tapos magdasal kinausap ako muli ni Maia pagkatapos ko siyang sungitan.
Kuha na lang daw ako ticket ng 1am trip.
Ano ba! Teka lang. Sayang din naman baka maraming magpapacancel ng trip nila.
Pero hindi naging ganito ang sitwasyon. Paisa-isang dumating ang mga pasahero ng 12am trip. Madami pang naka-taxi na nagmamadaling pumunta ng istasyon pilit habulin ang trip.
After ilang minutes lang ang nakakaraan halos napuno na ang bus. Nawawalan na kami ni Maia ng pag-asang makarating ng Baguio ng maaga. Nawawalan kami ng pag-asang makasama ng kahit konti ang aming mga kapamilya. Nawawalan na kami ng pag-asang makapaghanda at makapagayos ng sarili bago pumunta ng simbahan. Nawawalan na kami ng pag-asang umabot sa selebrasyon. Nawawalan na kami ng pag-asang magkaroon ng rason para lumamon ng maraming pagkain.
Pero ewan ko ba kung bakit patuloy na sinasagot ni Lord mga panalangin ko kahit patuloy ko siyang inaasar.
"Madami pang bakante" sagot ng konduktor sa isang chance passenger na nagtanong. Ayos! Natuyo na rin yung dwendeng inihian ko.
"Pero bawal pang pumasok! singit ng tomboy na sekyu. "Hintayin muna natin ang 12 baka may darating pa. Mahirap nang mapaalis pag nakaupo na".
"Ilang minutes na lang ba?" tanong ni Maia sa sekyu.
"Mga 5 minutes na lang pwede na magpapasok" naman ang nakuha nyang sagot.
Yun na siguro ang pinakamahabang 5 minutes ng paghihintay sa buong buhay ko kasi 12:15 na kami pinapasok nung sekyung tibo (actually sa puntong ito hindi ko alam kung babae nga ba talaga yung sekyu into kasi pwede na siyang kunin bilang kontrabida sa mga pelikula ni Lito Lapid). Kinuha namin ang bakanteng seat number 11 at 12. Mukhang hindi na umabot ang mga dapat na sasakay dito. May naihian ata silang dwende.
Ayos! Ang ganda ng turn of events. Nagsorry ako kay Maia sa pagsusungit ko sa kaniya. Ok lang daw sa kaniya. Naintindihan nya naman sitwasyon ko at sabi nya kahit sino naman daw ay mababadtrip pag sa kanila din nagyari ang mga kamalasang niranasan ko. Nagkatitigan kami ni Maia habang paalis na sa terminal yung bus na sinasakyan namin. Yinakap nya ako at hinalikan sa pisngi bago niya inayos ang sarili niya para matulog habang yakap ko. Ayos ang ganda ng ending pwede pangpelikula. Bati uli kami ni Maia at papunta na kami ng Baguio.
Everything turned out ok din in the end...
(Pahabol: Dalawang beses nasiraan yung bus na sinakyan namin ni Maia. Dalawang beses kami tumigil para ayusin ang aircon na nagmamalfunction na nagko-cause ng overheating at pagiingay ng makina ng bus. Halos 30 minutes din ang nasayang sa pag-ayos ng sirang ito. Malas. May naihian ata akong dwende.)
Click to view article...
Simple lang diba?
Target time namin para makakuha ng bus ay 8pm then travel time is 5 to 6 hours since gabi naman yun para makarating pa kami ng Baguio ng mga around 1 am para makapagprepare pa kami ng aming susuutin at para makapagpahinga pa kami ng konti.
Simple lang diba?
Kaso hindi eh!
7:30 PM na ako nakalabas ng trabaho. Dahil sa traffic mga 8pm na ako nakauwi sa apartment. Dahil sa dami ng trabaho ni Maia mga 9pm na kami nakapagkita. Dahil matagal maluto yung mga inorder namin kahit lagi kami nagpapafollowup mga 10pm na kami nakauwi sa tinitirhan ni Maia. Dahil walang makuhang tricycle mga 11pm na kami nakaabot sa Victory Liner Pasay.
Malas talaga namin. May naihian siguro akong dwende.
Nung tinanong namin yung kahera sa Victory sabi nya next trip daw ay 12am pa. Dahil sa sobrang way behind schedule namin ni Maia sinubukan naming magchance passengers na lang sa 11:30 PM trip.
Pucha! Simot lahat ng mga upuan. Kawawa kaming mga chance passengers na umaasang makaupo sa bus. Agad kong tumakbo pabalik sa kahera para kumuha ng 12am slots namin ni Maia.
Pucha! Wala na! Next trip na daw ay 1am na! Pucha! Pucha! Pucha! Kung kelan naman nagmamadali...
Siguro tinatawanan na ako ng dwendeng basang basa sa ihi ko.
1 AM pa! Sana kumuha na lang ako ng mga ticket namin nung meron pa yung 12am trip. Dahil sa sobrang badtrip nasungitan ko si Maia. BAD MOVE! Ayaw nya ako tuloy kausapin.
Pucha! Hoy dwende lumabas ka! Kung gusto mo bumawi ihian mo na lang ako! Wag ganito!
Sa mga taong nakakakilala sa akin alam nila pag gusto ko ang isang bagay, kahit gaano man ito kasimple o kaliit, gagawin ko ang lahat para makuha ito.
Dahil sa kagustuhan kong umuwi ng Baguio at dahil nakapagpromise ako na gagawin ko ang lahat para umuwi para umattend ng Golden Wedding Anniversary.
Ayaw kong tanggapin ang aking pagkatalo. Pumila uli ako sa chance passengers ng 12am trip kahit alam kong fully booked na yun. At ako'y nagdasal.
Ang lakas ng dasal ko. Hindi pa ako tapos magdasal kinausap ako muli ni Maia pagkatapos ko siyang sungitan.
Kuha na lang daw ako ticket ng 1am trip.
Ano ba! Teka lang. Sayang din naman baka maraming magpapacancel ng trip nila.
Pero hindi naging ganito ang sitwasyon. Paisa-isang dumating ang mga pasahero ng 12am trip. Madami pang naka-taxi na nagmamadaling pumunta ng istasyon pilit habulin ang trip.
After ilang minutes lang ang nakakaraan halos napuno na ang bus. Nawawalan na kami ni Maia ng pag-asang makarating ng Baguio ng maaga. Nawawalan kami ng pag-asang makasama ng kahit konti ang aming mga kapamilya. Nawawalan na kami ng pag-asang makapaghanda at makapagayos ng sarili bago pumunta ng simbahan. Nawawalan na kami ng pag-asang umabot sa selebrasyon. Nawawalan na kami ng pag-asang magkaroon ng rason para lumamon ng maraming pagkain.
Pero ewan ko ba kung bakit patuloy na sinasagot ni Lord mga panalangin ko kahit patuloy ko siyang inaasar.
"Madami pang bakante" sagot ng konduktor sa isang chance passenger na nagtanong. Ayos! Natuyo na rin yung dwendeng inihian ko.
"Pero bawal pang pumasok! singit ng tomboy na sekyu. "Hintayin muna natin ang 12 baka may darating pa. Mahirap nang mapaalis pag nakaupo na".
"Ilang minutes na lang ba?" tanong ni Maia sa sekyu.
"Mga 5 minutes na lang pwede na magpapasok" naman ang nakuha nyang sagot.
Yun na siguro ang pinakamahabang 5 minutes ng paghihintay sa buong buhay ko kasi 12:15 na kami pinapasok nung sekyung tibo (actually sa puntong ito hindi ko alam kung babae nga ba talaga yung sekyu into kasi pwede na siyang kunin bilang kontrabida sa mga pelikula ni Lito Lapid). Kinuha namin ang bakanteng seat number 11 at 12. Mukhang hindi na umabot ang mga dapat na sasakay dito. May naihian ata silang dwende.
Ayos! Ang ganda ng turn of events. Nagsorry ako kay Maia sa pagsusungit ko sa kaniya. Ok lang daw sa kaniya. Naintindihan nya naman sitwasyon ko at sabi nya kahit sino naman daw ay mababadtrip pag sa kanila din nagyari ang mga kamalasang niranasan ko. Nagkatitigan kami ni Maia habang paalis na sa terminal yung bus na sinasakyan namin. Yinakap nya ako at hinalikan sa pisngi bago niya inayos ang sarili niya para matulog habang yakap ko. Ayos ang ganda ng ending pwede pangpelikula. Bati uli kami ni Maia at papunta na kami ng Baguio.
Everything turned out ok din in the end...
(Pahabol: Dalawang beses nasiraan yung bus na sinakyan namin ni Maia. Dalawang beses kami tumigil para ayusin ang aircon na nagmamalfunction na nagko-cause ng overheating at pagiingay ng makina ng bus. Halos 30 minutes din ang nasayang sa pag-ayos ng sirang ito. Malas. May naihian ata akong dwende.)
Wednesday, April 25, 2007
Optimus Prime's Trailer
Matagal ko na gusto malaman sagot nito. Matagal ng bumabagabag sa isip ko ang tanong na ito mula nung bata pa ako.
Hindi ko alam kung sino ang aking lalapitan. Wala sa lahat ng mga pinagtanungan ko ang may alam. Hindi ako kuntento sa mga sagot na binigay ng mga nagtangkang sagutin ang tanong kong ito.
Ako'y uhaw na sa katotohanan. Ilang beses ko na rin gustong sumuko sa paghanap ng kasagutan.
Hindi ako sumuko. Ayaw ko sumuko. Lagi kong pinapaalala sa sarili ko na balang araw ay malalaman ko na rin ang sagot dito. Balang araw ako'y magiging malaya sa pagkabagabag na dulot nito.
Fast Forward tayo ng ilang years...
Matanda na ako at marami na nabago sa mundong kinatatayuan ko. Sa panahon ngayon madali ka na makakuha ng mga impormasyong kailangan mo.Lahat ng nais mo ay madali mo nang maangkin dala ng mabilisang pagbabago ng teknolohiya.
Sa panahong ito nakuha ko na rin ang sagot na inaasam ko.
Sa wakas natapos na rin ang ang aking paghihirap. Tapos na ang aking paghahanap. Malaya na ako.
Alam ko na kung saan pumupunta ang trailer ni Optimus Prime pag nagtatransform siya!
Sa mga nakakaalala sa cartoons dati pag nagtatransform si Optimus Prime from truck mode to robot mode mapapansin mong bigla na lang mawawala ang trailer nya. Babalik na lang ito kung magtatransform siya pabalik ng truck mode. Agad tinignan ng mga pinagtanungan ko sa toy forum kung ano nangyayari sa trailer during transformation gamit ang kanilang mga resources. Pinanood uli nila ang kanilang mga DVD collection. Nung tinignan daw nila ang transformation sequence in slow-mo nakita nilang umaatras yung trailer hanggang mawala sa view ng camera. Naconclude nilang nagtatago lang daw trailer nya.
Hindi ako kuntento sa sagot na ito. Agad akong humingi ng saklolo sa Wikipedia.
Ito ang sagot na nakuha ko.
"The original Optimus Prime transforms into a late 70's or early 1980s Freightliner LLC cab-over-engine (COE) semi-trailer truck, comprising three components. The truck's cab transforms into the robot mode of Prime himself, with vast strength and armed with a laser rifle. Within his chest is contained the mystic talisman known as the Autobot Matrix of Leadership (or Creation Matrix), carried by all Autobot leaders and passed down through the ages. The truck's trailer disconnects and transforms into the Combat Deck, a mobile battle-station/command headquarters with an "Auto-Launcher" robot armed with assorted artillery and beam weapons. It can also serve as radio antenna for battlefield communications between the Autobots. The Combat Deck can launch Prime's third component, Roller, a mobile scout buggy that can easily slip behind enemy lines; when Roller is present somewhere, it is as if Prime is there himself. Injury to one component is felt by each of the others, and while Prime could survive the destruction of either, despite the slight degree of autonomy they possess, the Combat Deck and Roller would not be able to survive without him."
Ano daw? Teka kuha muna ko tissue kasi dumugo ilong ko...
Hindi lahat ng episodes nafifeature ang Combat Deck. Hindi naman ito lagi nagagamit. At kung laging nagiging combat deck ito dapat neextra pa rin ito during battle scenes kahit minsan lang.
Siguro nga nagtatago ito... Nah.
Tinuloy ko uli ang aking investigation and research at nahanap ko rin ang pinakapossible na sagot dito.
Sa Transformers Universe meron tayong tinatawag na "Mass Reduction" kung saan may abilidad ang mga ang mga Transformers na magpaliit ng mga components nila. Ang pinakamagandang example dito ay si Megatron.
"Megatron transforms into a Walther P38 pistol, delivering more focused energy blasts. He can shrink and reduce his mass as he transforms, assuming sizes that comfortably allow either another Transformer or even a human being to wield him. In one instance (the episode "Dinobot S.O.S."), he retained his full size and connected to jet-mode Starscream's underside."
Mass reduction din ang ginagamit ni Soundwave pag nagiging microcassette recorder siya at ni Perceptor kapag nagtatransform siya as a microscope.
So in conclusion since may abilidad silang magpalaki at magpaliit ng mga components it follows na pinapaliit ni Optimus Prime ang trailer nya para maitago ito at kung kelangan na nya during transformation lumalabas ito, lumalaki, at kumakabit sa kaniya sa truck mode. Meron din akong nabasa na yung space na nawala sa pagreduce ng mass ito ay kanilang nilalagay sa isang dimension at ito'y kanilang kukunin pag kailangan na (sana applicable din ito sa mga bilbil ko...).
Pero hindi pa ako tapos. Tinuloy ko pa rin research ko at marami pa ako nakita.
Lahat ng mga kakabanggit ko ay applicable lamang sa Optimus Prime sa Generation 1 cartoon series. Paano naman yung mga ibang version nya?
No problem. Halos lahat naman ng mga alternate modes ng mga ibang versions nya ay hindi gumagamit ng trailer: Gorilla siya sa Beast Wars na series, White Lion sa Beast Wars II na series, Woolly Mammoth sa Beast Wars Neo na series, at Fire Engine siya sa Robots In Disguise na series.
Pero paano yung mga versions na may trailer siya?
Two words... Supermode (one word ba ito???)
Sa mga ibang versions niya may mga modes na dumidikit ang trailer sa kaniya pag nagtatransfrom siya: sa Super-God Masterforce na series nagcocombine sila ng kaniyang trailer pag nagiging Super Ginrai at sa Armada na series nagcocombine din sila ng kaniyang trailer para sa Super Mode na form nya.
Ok na ba tayo dito? Siguro naman marami din kayong natutunan sa akin. Siguro naman hindi lang ako ang naghahanap ng kasagutan dito.
Salamat sa pagbabasa. Iwan ko muna kayo kasi may bago akong nireresearch...
Bakit laging inuuna ni Superman ang pagsuot ng pantalon bago nya isuot brief nya?
Click to view article...
Hindi ko alam kung sino ang aking lalapitan. Wala sa lahat ng mga pinagtanungan ko ang may alam. Hindi ako kuntento sa mga sagot na binigay ng mga nagtangkang sagutin ang tanong kong ito.
Ako'y uhaw na sa katotohanan. Ilang beses ko na rin gustong sumuko sa paghanap ng kasagutan.
Hindi ako sumuko. Ayaw ko sumuko. Lagi kong pinapaalala sa sarili ko na balang araw ay malalaman ko na rin ang sagot dito. Balang araw ako'y magiging malaya sa pagkabagabag na dulot nito.
Fast Forward tayo ng ilang years...
Matanda na ako at marami na nabago sa mundong kinatatayuan ko. Sa panahon ngayon madali ka na makakuha ng mga impormasyong kailangan mo.Lahat ng nais mo ay madali mo nang maangkin dala ng mabilisang pagbabago ng teknolohiya.
Sa panahong ito nakuha ko na rin ang sagot na inaasam ko.
Sa wakas natapos na rin ang ang aking paghihirap. Tapos na ang aking paghahanap. Malaya na ako.
Alam ko na kung saan pumupunta ang trailer ni Optimus Prime pag nagtatransform siya!
Sa mga nakakaalala sa cartoons dati pag nagtatransform si Optimus Prime from truck mode to robot mode mapapansin mong bigla na lang mawawala ang trailer nya. Babalik na lang ito kung magtatransform siya pabalik ng truck mode. Agad tinignan ng mga pinagtanungan ko sa toy forum kung ano nangyayari sa trailer during transformation gamit ang kanilang mga resources. Pinanood uli nila ang kanilang mga DVD collection. Nung tinignan daw nila ang transformation sequence in slow-mo nakita nilang umaatras yung trailer hanggang mawala sa view ng camera. Naconclude nilang nagtatago lang daw trailer nya.Hindi ako kuntento sa sagot na ito. Agad akong humingi ng saklolo sa Wikipedia.
Ito ang sagot na nakuha ko.
"The original Optimus Prime transforms into a late 70's or early 1980s Freightliner LLC cab-over-engine (COE) semi-trailer truck, comprising three components. The truck's cab transforms into the robot mode of Prime himself, with vast strength and armed with a laser rifle. Within his chest is contained the mystic talisman known as the Autobot Matrix of Leadership (or Creation Matrix), carried by all Autobot leaders and passed down through the ages. The truck's trailer disconnects and transforms into the Combat Deck, a mobile battle-station/command headquarters with an "Auto-Launcher" robot armed with assorted artillery and beam weapons. It can also serve as radio antenna for battlefield communications between the Autobots. The Combat Deck can launch Prime's third component, Roller, a mobile scout buggy that can easily slip behind enemy lines; when Roller is present somewhere, it is as if Prime is there himself. Injury to one component is felt by each of the others, and while Prime could survive the destruction of either, despite the slight degree of autonomy they possess, the Combat Deck and Roller would not be able to survive without him."
Ano daw? Teka kuha muna ko tissue kasi dumugo ilong ko...
Hindi lahat ng episodes nafifeature ang Combat Deck. Hindi naman ito lagi nagagamit. At kung laging nagiging combat deck ito dapat neextra pa rin ito during battle scenes kahit minsan lang.
Siguro nga nagtatago ito... Nah.
Tinuloy ko uli ang aking investigation and research at nahanap ko rin ang pinakapossible na sagot dito.
Sa Transformers Universe meron tayong tinatawag na "Mass Reduction" kung saan may abilidad ang mga ang mga Transformers na magpaliit ng mga components nila. Ang pinakamagandang example dito ay si Megatron.
"Megatron transforms into a Walther P38 pistol, delivering more focused energy blasts. He can shrink and reduce his mass as he transforms, assuming sizes that comfortably allow either another Transformer or even a human being to wield him. In one instance (the episode "Dinobot S.O.S."), he retained his full size and connected to jet-mode Starscream's underside."
Mass reduction din ang ginagamit ni Soundwave pag nagiging microcassette recorder siya at ni Perceptor kapag nagtatransform siya as a microscope.
So in conclusion since may abilidad silang magpalaki at magpaliit ng mga components it follows na pinapaliit ni Optimus Prime ang trailer nya para maitago ito at kung kelangan na nya during transformation lumalabas ito, lumalaki, at kumakabit sa kaniya sa truck mode. Meron din akong nabasa na yung space na nawala sa pagreduce ng mass ito ay kanilang nilalagay sa isang dimension at ito'y kanilang kukunin pag kailangan na (sana applicable din ito sa mga bilbil ko...).
Pero hindi pa ako tapos. Tinuloy ko pa rin research ko at marami pa ako nakita.
Lahat ng mga kakabanggit ko ay applicable lamang sa Optimus Prime sa Generation 1 cartoon series. Paano naman yung mga ibang version nya?
No problem. Halos lahat naman ng mga alternate modes ng mga ibang versions nya ay hindi gumagamit ng trailer: Gorilla siya sa Beast Wars na series, White Lion sa Beast Wars II na series, Woolly Mammoth sa Beast Wars Neo na series, at Fire Engine siya sa Robots In Disguise na series.
Pero paano yung mga versions na may trailer siya?
Two words... Supermode (one word ba ito???)
Sa mga ibang versions niya may mga modes na dumidikit ang trailer sa kaniya pag nagtatransfrom siya: sa Super-God Masterforce na series nagcocombine sila ng kaniyang trailer pag nagiging Super Ginrai at sa Armada na series nagcocombine din sila ng kaniyang trailer para sa Super Mode na form nya.
Ok na ba tayo dito? Siguro naman marami din kayong natutunan sa akin. Siguro naman hindi lang ako ang naghahanap ng kasagutan dito.
Salamat sa pagbabasa. Iwan ko muna kayo kasi may bago akong nireresearch...
Bakit laging inuuna ni Superman ang pagsuot ng pantalon bago nya isuot brief nya?
Thursday, April 19, 2007
BIR Filing Adventure
Huli na ng makita ko na nalampasan ko na ang date na nilaan ng HR para sa pagbigay sa kanila ng mga kulang kong mga documents para ma-file nila ang ITR (Income Tax Return) ko. Kailangan ko kasing kunin ang BIR form 2316 ko from my previous employer at the next day ko pa ito makukuha kasi dito ako sa Ortigas nagtatrabaho at sa Makati ko pa makukuha yung mga documents na ito.
Kinabukasan, agad kong nakuha yung documents ko after office hours. Since Friday na yun mapaparoute ko pa lang ito sa HR pagpasok ko sa Lunes.
Late na ako ng 6 days sa pagfile ng aking ITR.
Pagkapasok ko ng Monday agad kong pinaroute yung documents ko sa HR. Nakarating ito sa kanila mga hapon na.
Late na ako ng 7 days sa pagfile ng aking ITR.
Tinawagan ako ng HR at sinabing kulang ang mga documents na pinaroute ko.Hindi ko sinama ang mga BIR Form 2316 ng aking pangkasalukuyang trabaho. Sabi nila dapat din daw itong isama sa computation. Ipinaroute nila pabalik sa akin ang aking mga kulang na documents mga hapon na. Matatanggap ko pa lang ito kinabukasan.
Late na ako ng 8 days sa pagfile ng aking ITR.
Pagkakuha ng mga documents ko agad kong pinaprint ang nirerequire nilang Form 2316 na makukuha sa website na sinabi nila. Pagkatapos kong magfillup uli at magrecompute agad kong pinaroute pabalik sa HR ang kumpleto kong documents. Hapon ko na natapos ang mga ito kasi may trabaho din akong isinasikaso nung umaga. The next day pa lang matatanggap ng HR ang mga ito.
Late na ako ng 9 days sa pagfile ng aking ITR.
Akala ko tapos na.
Tinawagan uli ako ng HR. Sabi nila ako daw mismo ang magfafile sa BIR ng ITR ko kasi "not consolidated case" daw ako. Nagtataka sila kung bakit pinaroute ko pa pabalik sa kanila mga documents ko. Mukhang hindi kami nagkaintindihan sa phone conversation namin dati. Hapon na ako tinawagan. The next day ko pa makukuha uli mga documents ko.
Late na ako ng 10 days sa pagfile ng aking ITR.
After lunch ko na nakuha mga documents ko. Agad akong nagpaalam na Team Lead namin na labas ako maaga para makapagfile ako ng ITR. Buti na lang pwede akong magoffset kasi madaling araw na ako nakauwi nung day na yun. Mula sa opisina namin tinakbo ko na papuntang MRT station. Medyo malayo-layo din yun. Kailangan makarating ako ng Atrium bago magsara ang BIR office dun ng 5pm. Bwiset! Naka-long sleeves pa ako habang mataas ang araw at sobrang init ng panahon... with matching leather shoes pa.
Pagkababa ko sa Ayala MRT station malayo-layo rin nilakad ko papuntang Atrium. Ang lakas na ng tulo ng aking pawis at feeling ko naging chicharon na lahat ng mga taba ko sa katawan. Sa layo ng nilakad ko konti lang ang nakita kong pwedeng masisilungan. Pero hindi ko na inisip sumilong at magpahinga. Kailangan ko mahabol ang closing ng BIR!
Pero san nga ba yung BIR?
"Sir, pasok lang kayo at makikita nyo na agad sa may kanan..."
Metrobank naman.
Ah! Baka dun sa may nakasulat na BIR...
"Ano kailangan mo?" ang tanong sa akin ng isang bruskong lalaking mukhang kontrabida sa pelikula na nakaupo sa mesa sa labas ng branch.
"Magfafile lang po ng ITR. Dito po ba?" sabay abot ko sa kaniya mga dokumento ko para maexamine nya.
"Bakit ngayon lang ito nung 16 pa dapat ito."
Yahoo! Late lang pala ako ng 2 days! Sa HR lang pala ako late ng 10.
"Nagkawala-wala po kasi ang mga ito habang pinaparoute po pabalik sa akin ang mga documents kong ito" ang sabi ko na lang. Mas ok kasi pakinggan yun kaysa "Tinamad ko kasing gawin at ano naman paki mo!".
"Punta ka 5th floor at dun mo ibigay ito."
Pucha! Ewan ko ba kung bakit napakamalas ko ng araw na yun. Ano kaya nagawa ko.
Pagod. Uhaw. Inis. 5th Floor. Walang gumaganang escalator.
Pucha! Pucha! Pucha!
Pagkadating dun dami palang office ng BIR sa floor na yun!
30 minutes to go bago magsara BIR.
Pucha! Pucha! Pucha!
Pero kahit papaano malakas din tsamba ko.
"Bakit ngayon lang ito? May fee na ito sa pagiging late. Pasok ka sa loob."
"Bakit ngayon lang ito? Hindi dito yan. Punta ka dun."
"Bakit ngayon lang ito?"
"Bakit ngayon lang ito?... Bakit ngayon lang ito?... Bakit ngayon lang ito???!!!"
OO NA! SORRY LATE NA! TINAMAAN LANG NG TAMAD! ANO BA! SUNTUKAN NA LANG!... Bwiset! Ilang beses ba nila uulitin! Malapit ko na mabulalas ito. Buti na lang pinigilan ko sarili ko.
"Pasok ka sa kwarto dun... at bakit ngayon lang ito?"
Anak ng pucha naman oh! Isa ka pa!
Sa wakas, nakita ko na rin ang pagbibigayan ko ng mga documentong basang-basa na ng pawis ko at medyo nalukot-lukot dahil sa kakatakbo ko.
"Ano po yun?"
"Magfafile lang po ng ITR. Dito po ba?"
"Ah ito ba? Bakit ngayon lang ito?"
"Ah eh hehehe nagkawala-wala po habang pinaparoute po papunta sa akin ang mga ito."
Pagkaabot ko sa kaniya agad nyang tinatatakan mga dokumento. Pagkatapos nito inabutan nya ako ng isang set ng mga forms na may tatak at sinabing "Ito kopya mo".
"San po ako pupunta next?"
"Tapos na."
"Yun lang po ba?"
"Oo."
Pucha! Ganun lang kadali! Ang layo pa ng pinanggalingan ko! Malayo pa nilakad ko! Halos madehydrate na ako sa init ng panahon...
Ganon lang pala kasimple! Wala akong binayarang fee dahil sa pagiging late. Hindi na ako pumila ng pagkahaba-haba.
Ganon lang pala kasimple! Ok lang pala ang maging late hehehe.
Pagkalabas ko ng Atrium sinalubong ako ng malakas na sikat ng araw. Grabe hindi pa rin nagbabago ang init magmula ng pumasok ako sa Atrium. Buti na lang may nagtitinda ng sorbetes malapit sa fishball-an sa labas ng entrance.
Ang sarap talaga kumain ng sorbetes na pinalaman sa tinapay pag maiinit ang panahon. Buti na lang dalawa binili ko.
Click to view article...
Kinabukasan, agad kong nakuha yung documents ko after office hours. Since Friday na yun mapaparoute ko pa lang ito sa HR pagpasok ko sa Lunes.
Late na ako ng 6 days sa pagfile ng aking ITR.
Pagkapasok ko ng Monday agad kong pinaroute yung documents ko sa HR. Nakarating ito sa kanila mga hapon na.
Late na ako ng 7 days sa pagfile ng aking ITR.
Tinawagan ako ng HR at sinabing kulang ang mga documents na pinaroute ko.Hindi ko sinama ang mga BIR Form 2316 ng aking pangkasalukuyang trabaho. Sabi nila dapat din daw itong isama sa computation. Ipinaroute nila pabalik sa akin ang aking mga kulang na documents mga hapon na. Matatanggap ko pa lang ito kinabukasan.
Late na ako ng 8 days sa pagfile ng aking ITR.
Pagkakuha ng mga documents ko agad kong pinaprint ang nirerequire nilang Form 2316 na makukuha sa website na sinabi nila. Pagkatapos kong magfillup uli at magrecompute agad kong pinaroute pabalik sa HR ang kumpleto kong documents. Hapon ko na natapos ang mga ito kasi may trabaho din akong isinasikaso nung umaga. The next day pa lang matatanggap ng HR ang mga ito.
Late na ako ng 9 days sa pagfile ng aking ITR.
Akala ko tapos na.
Tinawagan uli ako ng HR. Sabi nila ako daw mismo ang magfafile sa BIR ng ITR ko kasi "not consolidated case" daw ako. Nagtataka sila kung bakit pinaroute ko pa pabalik sa kanila mga documents ko. Mukhang hindi kami nagkaintindihan sa phone conversation namin dati. Hapon na ako tinawagan. The next day ko pa makukuha uli mga documents ko.
Late na ako ng 10 days sa pagfile ng aking ITR.
After lunch ko na nakuha mga documents ko. Agad akong nagpaalam na Team Lead namin na labas ako maaga para makapagfile ako ng ITR. Buti na lang pwede akong magoffset kasi madaling araw na ako nakauwi nung day na yun. Mula sa opisina namin tinakbo ko na papuntang MRT station. Medyo malayo-layo din yun. Kailangan makarating ako ng Atrium bago magsara ang BIR office dun ng 5pm. Bwiset! Naka-long sleeves pa ako habang mataas ang araw at sobrang init ng panahon... with matching leather shoes pa.
Pagkababa ko sa Ayala MRT station malayo-layo rin nilakad ko papuntang Atrium. Ang lakas na ng tulo ng aking pawis at feeling ko naging chicharon na lahat ng mga taba ko sa katawan. Sa layo ng nilakad ko konti lang ang nakita kong pwedeng masisilungan. Pero hindi ko na inisip sumilong at magpahinga. Kailangan ko mahabol ang closing ng BIR!
Pero san nga ba yung BIR?
"Sir, pasok lang kayo at makikita nyo na agad sa may kanan..."
Metrobank naman.
Ah! Baka dun sa may nakasulat na BIR...
"Ano kailangan mo?" ang tanong sa akin ng isang bruskong lalaking mukhang kontrabida sa pelikula na nakaupo sa mesa sa labas ng branch.
"Magfafile lang po ng ITR. Dito po ba?" sabay abot ko sa kaniya mga dokumento ko para maexamine nya.
"Bakit ngayon lang ito nung 16 pa dapat ito."
Yahoo! Late lang pala ako ng 2 days! Sa HR lang pala ako late ng 10.
"Nagkawala-wala po kasi ang mga ito habang pinaparoute po pabalik sa akin ang mga documents kong ito" ang sabi ko na lang. Mas ok kasi pakinggan yun kaysa "Tinamad ko kasing gawin at ano naman paki mo!".
"Punta ka 5th floor at dun mo ibigay ito."
Pucha! Ewan ko ba kung bakit napakamalas ko ng araw na yun. Ano kaya nagawa ko.
Pagod. Uhaw. Inis. 5th Floor. Walang gumaganang escalator.
Pucha! Pucha! Pucha!
Pagkadating dun dami palang office ng BIR sa floor na yun!
30 minutes to go bago magsara BIR.
Pucha! Pucha! Pucha!
Pero kahit papaano malakas din tsamba ko.
"Bakit ngayon lang ito? May fee na ito sa pagiging late. Pasok ka sa loob."
"Bakit ngayon lang ito? Hindi dito yan. Punta ka dun."
"Bakit ngayon lang ito?"
"Bakit ngayon lang ito?... Bakit ngayon lang ito?... Bakit ngayon lang ito???!!!"
OO NA! SORRY LATE NA! TINAMAAN LANG NG TAMAD! ANO BA! SUNTUKAN NA LANG!... Bwiset! Ilang beses ba nila uulitin! Malapit ko na mabulalas ito. Buti na lang pinigilan ko sarili ko.
"Pasok ka sa kwarto dun... at bakit ngayon lang ito?"
Anak ng pucha naman oh! Isa ka pa!
Sa wakas, nakita ko na rin ang pagbibigayan ko ng mga documentong basang-basa na ng pawis ko at medyo nalukot-lukot dahil sa kakatakbo ko.
"Ano po yun?"
"Magfafile lang po ng ITR. Dito po ba?"
"Ah ito ba? Bakit ngayon lang ito?"
"Ah eh hehehe nagkawala-wala po habang pinaparoute po papunta sa akin ang mga ito."
Pagkaabot ko sa kaniya agad nyang tinatatakan mga dokumento. Pagkatapos nito inabutan nya ako ng isang set ng mga forms na may tatak at sinabing "Ito kopya mo".
"San po ako pupunta next?"
"Tapos na."
"Yun lang po ba?"
"Oo."
Pucha! Ganun lang kadali! Ang layo pa ng pinanggalingan ko! Malayo pa nilakad ko! Halos madehydrate na ako sa init ng panahon...
Ganon lang pala kasimple! Wala akong binayarang fee dahil sa pagiging late. Hindi na ako pumila ng pagkahaba-haba.
Ganon lang pala kasimple! Ok lang pala ang maging late hehehe.
Pagkalabas ko ng Atrium sinalubong ako ng malakas na sikat ng araw. Grabe hindi pa rin nagbabago ang init magmula ng pumasok ako sa Atrium. Buti na lang may nagtitinda ng sorbetes malapit sa fishball-an sa labas ng entrance.
Ang sarap talaga kumain ng sorbetes na pinalaman sa tinapay pag maiinit ang panahon. Buti na lang dalawa binili ko.
Subscribe to:
Posts (Atom)
